به گزارش «نود اقتصادی» یک انتصاب سیاسی دیگر در مجموعه کم و بیش پرحاشیه وزارت تعاون ، کارو رفاه اجتماعی، امروز و با حکم علی ربیعی!
وزیرتعاون، کارو رفاه اجتماعی روز گذشته، جمشید تقی زاده معاون امور مجلس، حقوقی و استان‌های وزارتخانه متبوع خود را به عنوان مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری، یکی از بزرگترین صندوق‌های بازنشستگی موجود در کشور منصوب کرده است.
جمشید تقی زاده با این انتصاب، جایگزین ابراهیم صادقی فر در سمت ریاست صندوق بازنشستگی کشوری شد  که همین 16 آبان ماه امسال، به سرپرستی این صندوق منصوب شده بود!
هنوز به صورت واضح مشخص نشده که چرا ربیعی، مهندس جمشید تقی زاده را از مجلس بیرون کشیده و به این مسئولیت مهم گمارده است. زیرا گشت وگذار در کارنامه کاری او نشان می‌دهد که تجربه چندان موفق و تاثیرگذاری در حوزه مدیریت اقتصادی سازمان‌ها وبنگاه‌های اقتصادی بزرگ نداشته است.
هرچند که گفته می‌شود تقی زاده به صورت محدود، تجربه حضور در ترکیب هیات مدیره صندوق بازنشستگی و شرکت نفت پاسارگاد را داشته اما تمرکز او بیشتر در سمت‌هایی چون شهرداری تبریز و معاونت اشتغال و سرمایه‌گذاری سازمان تربیت بدنی بوده است.
تاکید برنداشتن توانمندی خاص تقی زاده  در مدیریت در حوزه بنگاه‌های بزرگ اقتصادی، به صورت مطلق، نافی توانمندی‌های او درسایر حوزه‌ها از جمله  در سیاست و یا ورزش نیست.
شکی نیست که اکنون، صندوق بازنشستگی کشوری یک صندوق پیر و پر دردسر به شمار می‌آید که با چالش‌های متفاوتی دست وپنجه نرم می‌کند.
از قرارمعلوم یکی از دست اندازهای فراروی این صندوق، نداشتن توازن بین نسبت شاغلان با بازنشستگان بوده، به نحوی که این نسبت در صندوق بازنشستگی کشوری ۹۵ صدم نفر بوده، یعنی ۹۵ صدم نفر حق بیمه پرداخت کرده ویک نفر مستمری دریافت می‌کند.
گره دیگر درپای این صندوق عریض وطویل، زیان دهی سنگین تعدادی از شرکت‌های آن بوده که به صندوق بازنشستگی کشوری به ارث رسیده است.
سید تقی کبیری عضوکمیسیون اقتصادی مجلس گفته که دولت برای حل معضلات صندوق بازنشستگی به واسطه واگذاری شرکت‌های زیان ده به آنها برنامه‌ای نداشته و افزوده که  درحال حاضر صندوق  بازنشستگی با فشار مالی شرکت‌های زیان‌ده مواجه بوده و قرار بود با واگذاری شرکت‌ها به صندوق‌ها، سطح اقتصادی صندوق‌ها ارتقاء یابد، اما متاسفانه شرکت‌ها نه تنها باری از دوش آن  برداشته  که در حال حاضر زیان‌ده بودن آنها فشاری بر دوش صندوق‌های بازنشستگی است.
فارغ ازتمرکز بیشتر بردست اندازهای ریز و درشت صندوق بازنشستگی کشوری اما واقعیت این است که در شرایط کنونی انتظار می‌رفت تا وزیرتعاون یک مدیر اقتصادی نام آشنا را بر سکانداری این صندوق مهم اقتصادی منصوب  کند ونه فردی که تجربه چندانی در مدیریت اجرایی درسازمان‌های اقتصادی ندارد.
بدون پیش داروی، احتمال آن می‌رود که سکاندار تازه برکشیده صندوق بازنشستگی کشوری از هم اکنون روزهای  سختی را در پیش رو داشته باشد.
دراین بین، اما به نظر می‌رسد که ربیعی با سپردن ریاست هیات مدیره صندوق بازنشستگی کشوری به علی اکبر عرب مازار تا حدودی کوشیده تا کاستی‌ها و ناتوانی‌های احتمالی مدیریت  تقی زاده  بر صندوق را پر کند، به ویژه آنکه عرب‌ مازار یکی از مدیران نام آشنا در حوزه اقتصاد وبازار سرمایه به شمار می‌رود.
با اینهمه نمی توان انکار کرد که تا چه حد ماموریت معاون دیروز پارلمانی وزارت تعاون، برای عبورازموانع فراروی صندوق بازنشستگی کشوری سخت خواهد بود.
گذر زمان، البته نشان خواهد داد که ربیعی با انتخاب تقی زاده،گزینه درست را انتخاب کرده یا خیر!