«نود اقتصادی»:با ادامه سیاست ارزان فروشی محصولات فولادی و معدنی در بازار رسمی کالا، سهامداران این شرکت ها در دومین نامه سرگشاده خود این بار مسعود کرباسیان، وزیر امور اقتصاد و دارایی و رئیس شورای عالی بورس را خطاب قرار داده اند.

سهامداران شرکت های فولادی در نامه خود به کرباسیان از عدم واکنش و بی اعتنایی اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور و رئیس ستاد اقتصاد مقاومتی به درخواست رسیدگی به ماجرای قیمت گذاری دستوری محصولات فولادی در بازار رسمی کالا انتقاد کرده و نوشته اند: اوایل مردادماه در نامه ای به معاون اول رئیس جمهور که رئیس ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی هم هست اعلام کردیم که در بازار کالا در حق سهامدار و تولیدکننده محصولات فولادی اجحاف می شود و آسیب های قیمت گذاری دستوری فولاد را متذکر شدیم و از او استمداد کردیم تا رسیدگی کند، اما تا به این لحظه این مقام مسئول واکنش درخور توجهی به این موضوع نداشته است. حال درخواست خود را با شما مطرح می کنیم چرا که شما رئیس شورای عالی بورس هستید و شورای بورس طبق قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران (یکمآذر 1384)، در راستای حمایت از حقوق سرمایه گذاران و با هدف سامان دهی، حفظ و توسعه بازار شفاف، منصفانه و کارای اوراق بهادار و به منظور نظارت بر حسن اجرای این قانون با ترکیب، وظایف و اختیارات مقرر در آن قانون تشکیل شده است.

در این نامه به بسته ارزی جدید دولت اشاره شده و آمده است: دو هفته پیش دولت جمهوری اسلامی با ارائه بسته جدید ارزی توسط بانک مرکزی رسما تورم دلار و سایر ارزها را پذیرفت و به صادرکنندگان اجازه داد ارز حاصل از صادرات خود را با نرخ واقعی که در بازار ثانویه ارز کشف می شود تبدیل به ریال کنند و در دو هفته گذشته دلار آمریکا با نرخ میانگین حدود 9000 تومان در این بازار بین واردکننده و صادرکننده معامله شده است. حال سوال اینجاست وقتی تورم دلار به طور واضح توسط دولت پذیرفته می شود و صادرکننده تنها در این نرخ ها حاضر شده دلار خود را به ریال تبدیل کند چطور دولت به خود این اجازه را می دهد که صنعت فولاد را مجبور کند محصول خود را بر مبنای دلار 4200 تومانی در بازار داخلی عرضه کند!؟ در واقع تورم واقعیتی انکارناپذیر است که در 7 ماه گذشته اقتصاد کشور با آن مواجه شده و همگام با افزایش نرخ ارز نهاده های تولید هم افزایش پیدا کرده، دستمزد نیروی انسانی رشد کرده، نرخ های حمل ونقل تغییر کرده و عملا تولیدکننده در فضای تورمی در حال ادامه تولید است و الزام او به فروش محصول بدون لحاظ کردن اثرات ناشی از تورم جفای در حق تولیدکننده و سهامداری است که در این شرکت ها سرمایه گذاری کرده است.

سهامداران شرکت های فولادی در نامه خود به کرباسیان یک پرسش بنیادی مطرح کرده اند و این که مگر بالاترین مقام تصمیم گیرنده بورس های کالایی شورای بورس نیست، پس چرا به وزارت صنعت، معدن و تجارت اجازه چنین دخالت بزرگی داده شده و وزیر صمت و معاون او چندین بخشنامه در رابطه با قیمت گذاری دستوری فولاد در بورس کالا صادر کرده اند!؟

همچنین در این نامه سرمایه گذاران خرد شرکت های فولادی ادامه داده اند: متاسفانه وزارت صمت مسئولیت مستقیمی در بازار سرمایه ندارد، لکن از ابتدای مردادماه با قیمت گذاری دستوری محصولات فولادی طبق بررسی های دقیق حدود 4000 میلیارد تومان رانت برای دلالان از محل الزام فولادی ها به ارزان فروشی محصولات در بازار رسمی کالا ایجاد کرده است و از طرفی دیگر ناامیدی تولیدکننده را از تداوم تولید و رویگردانی سرمایه گذاران بازار سهام را از ماندگاری در بورس موجب شده است، آیا شما به عنوان نماینده دولت در بازار سرمایه اطلاع دارید که قیمت میلگرد، شمش و تیرآهن در بازار آزاد چقدر است و در بازار رسمی کالا چقدر!؟

سهامداران صنعت فولاد در نامه خود به اظهارات حمایتی مسعود کرباسیان از بازار سرمایه اشاره کرده و نوشته اند: آقای کرباسیان! صحبت های روز پنج شنبه، 24 خردادماه سال جاری خود را به یاد دارید؟ ما یک بار دیگر اظهارات خودتان را برایتان یادآوری می کنیم: «تحولات هفته های گذشته سبب شده تا مردم به دنبال کالاهای جایگزین برای دارایی هایشان باشند. نتیجه این که سرمایه ها به سمت بازار سکه، خودرو و مسکن رفته و در نتیجه رشد قیمت ها در پس افزایش تقاضا رخ داده است. بنابراین فضای حاکم براین بازارها تحت تأثیر این جو برهم خورده است. اما راهکار مواجهه با مشکل، توجه به واقعیت های اقتصاد کلان کشور است و بر همین اساس هم دولت در تلاش است که با مهار روند رشد نقدینگی، سرمایه ها را به سمت بازارهای مولد هدایت کند که نمونه آن رشد شاخص بازار سرمایه طی دو روز اخیر است.»

البته این فقط شما نبودید که مردم را به سرمایه گذاری در بورس دعوت کردید. بعد از شما از رئیس جمهور محترم گرفته تا معاون اول رئیس جمهور و سایر دولتمردان هر یک درباره بورس و اهمیت بورس سخنرانی یا مصاحبه کردند، کار به جایی رسید که در جلسه سران قوا هم به شکل بی سابقه ای درباره بورس و اهمیت آن صحبت شد؛ روز سه شنبه 29 خرداد بود که نوبخت، سخنگوی وقت دولت اعلام کرد: «امروز در نشست سران قوا چگونگی حمایت از بازار سرمایه و بورس مورد بحث قرار گرفت؛ اعلام شد که هفته گذشته اتفاق خوبی افتاد و به جای این که نقدینگی موجود به سمت ارز یا طلا متمرکز شود و تقاضای غیرواقعی بر روی این دو کالا ایجاد کند، نقدینگی معطوف به بازار سرمایه شد.» اما این پایان کار نبود و در یکی از جلسات سران قوا مالیات فروش سهام را از نیم درصد به یک دهم درصد رساندند و افزایش سرمایه ناشی از سود انباشته شرکت ها را هم معافیت از مالیات اعلام کردند.

در ادامه این نامه سرگشاده آمده است: آقای کرباسیان! واقعا این همه دعوت از مردم برای حضور در بورس برای ضرر رساندن به آنها بود؟ آیا از وضعیت بازار سهام بعد از قیمت گذاری دستوری فولاد اطلاع دارید؟ آیا می دانید دلیل رشد بازار سهام در ماه های خرداد و تیر افزایش نرخ سهام شرکت های فولادی و معدنی بود و بعد از قیمت گذاری دستوری فولاد بازار سهام روزهای خوبی را تجربه نکرده است چون عملا تورم موجود در کشور به این شرکت ها منتقل نشده و آنها در سایه مداخلات دولتی از تورم عملا عقب مانده اند و مجبور هستند محصولات را با نرخی بسیار ارزان در اختیار دلالان بگذارند؟ آیا خبر دارید این روزها در بازار رسمی کالا برای خرید فولاد، دلالان صف می کشند تا میلگرد 2300 تومانی را قراضه کنند و با قیمت 3400 تومانی بفروشند؟؟ راستی این پرسش مهم یادمان رفت، مگر شرکت های فولادی را دولت واگذار نکرده است؟ پس چطور به خود اجازه می دهد که در فضای کسب و کار بخش خصوصی دخالت کند؟ این حاتم بخشی دولت به دلالان از جیب تولیدکننده و سهامدار خرد هیچ توجیهی ندارد!

سهامداران صنعت فولاد نامه خود به مسعود کرباسیان را این گونه به پایان برده اند: آقای کرباسیان! شما به عنوان وزیر اقتصاد و رئیس شورای بورس مسئول مستقیم رسیدگی به این ماجرا هستید. چرا از حقوق سهامداران دفاع نمی کنید؟ چه کسی پاسخگوی سودرسانی به دلالان از جیب سهامدار و تولیدکننده است؟