«نود اقتصادی» -دکتر احسان قمری استاد دانشگاه و کارشناس بازرگانی خارجی: رئیس محترم اتاق بازرگانی، صنایع ،معادن و کشاورزی ایران طی سخنانی گفته اند که در ۵ سال گذشته بدون برنامه حرکت کرده‌ایم .
با توجه به اینکه عزیزان و مسئولان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی بارها خود را به عنوان پارلمان بخش خصوصی نامیده اند و بعضا همترازی با سایر بخشهای اجرایی و قانونگذاری در حیطه مسئولیتها را درخواست کرده اند لازم است در یک فضای کارشناسی و به دور از احساس و فقط بر مبنای منطق و عقلانیت در خصوص دیدگاه آقای شافعی بحث کرد و مستدلا پاسخ ایشان بیان شود.
اصولا فارغ از سیاستگزاری‌های درست یا نادرست دولت در طول پنج سال گذشته بیان ابن نکته خالی از لطف نیست که در طی این دوران که جناب آقای شافعی ریاست اتاق را به عهده داشته اند و حتی دوره قبل آن، که آقای جلال‌پور این سمت را به عهده داشته اند بیشترین هماهنگی و مشورت با بخش خصوصی آن هم از کانال اتاقهای بازرگانی صورت گرفته است. اتاق در همه تصمیم سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها دخیل بوده و نقش حداکثری داشته است. هیچ برنامه اجرایی دولت در حوزه تجارت بدون هماهنگی اتاق اجرا نشده است.
 آقای شافعی انصاف دهند که در تمام جلسات مهم و اثر گذار که قرار بوده است برنامه‌ای تدوین و تصویب و اجرا شود اتاق دخیل بوده و نظرات خود را بیان کرده است. شاهد مدعا حضور نمایندگان اتاق در کلیه جلسات مرتبط با صادرات از جمله کمیته کارشناسی شورایعالی صادرات، کمیته‌های تصمیم گیری و اجرایی و... بوده که عزیزان با حضور خود نظرات نقادانه خود را بیان کرده و با وعده ارائه راهکار جلسات را ترک کرده اند! سوال اینجاست که در طول ۵ سال گذشته کدام برنامه پیشنهادی مدونی از پارلمان بخش خصوصی ارائه شده است که دولت آن را نپذیرفته است کدام کار علمی و پژوهشی در اتاقها انجام شده است که به مرحله اجرا در نیامده است. اینکه از وزرا و مسوولین دعوت کنیم و با عنوانی به نام صبحانه کاری،  مشکلات مصداقی خاص را چاره جویی کنیم ما را به جایی نخواهد برد. هر زمانی که اتاق از پیله خود خارج شد و واقعا به  نماینده تجار تبدیل شد می توان ادعایی از داشتن یا نداشتن برنامه داشت.
به هر حال از رئیس محترم و با سابقه اتاق انتظار می رفت قبلا این مطالب را بیان می کرد تا امکان دفاع و پاسخگویی وجود داشته باشد. اتاق بازرگانی که باید هم و غم خود را در جهت اعتلای بنگاههای اقتصادی کشور قرار دهد سقف درخواست و تقاضای خود را تا حد برگزاری یک یا دو همایش پایین آورده و در جلسات مختلف به جای ارائه راهکار و برنامه و شاید هم استراتژی دائما بر درخواستهای خود مبنی بر صرفا برگزاری رویدادها تاکید می کند.
به نظر می‌رسد اتاق بازرگانی،  صنایع،  معادن و کشاورزی نیازمند بازنگری در فعالیتهای خود داشته و ضمن بررسی جایگاه اتاقهای بازرگانی سایر کشورها در جریان تجارت داخلی و خارجی، نقش خود را به عنوان پارلمان بخش خصوصی به خوبی ایفا کند.